Pracownia laserobarii

Laserobaria 2.0_S to wielofunkcyjne urządzenie, oparte na terapii skojarzonej, wykorzystujące tlen o podwyższonym ciśnieniu, terapię ozonową, pole magnetyczne oraz terapię światłem czerwonym i ultrafioletowym. Leczenie przy zastosowaniu laserobarii jest niejednokrotnie jedyną możliwością, aby uniknąć amputacji.

Jak działa Laserobaria 2.0_S? 

  • Hiperbaryczna terapia tlenowa – dzięki podwyższonemu ciśnieniu tlen dociera do chorych tkanek, co sprzyja procesom fizjologicznego gojenia się rany i redukcji stanu zapalnego.
  • Hiperbaryczna terapia ozonowa – działa bakterio-, wiruso- i grzybobójczo.
  • Pole magnetyczne – przyspiesza regenerację tkanek i redukuje stan zapalny.
  • Terapia światłem czerwonym i ultrafioletowym– działa przeciwbólowo, bakteriobójczo i pobudza gojenie się ran.

Dla kogo jest laserobaria? 

  • Dla dzieci i dorosłych.
  • Przeprowadzone badania naukowe potwierdzają brak ograniczeń odnośnie do płci i wieku.
  • W porównaniu z tradycyjną komorą hiperbaryczną zabiegi laserobiarii są znacznie bardziej przyjazne. W komorze umieszczona jest wyłącznie chora kończyna. Dziecko w trakcie zabiegu może zajmować się ulubionymi czynnościami (np. czytanie bajek, oglądanie filmów) w obecności rodzica.

Kiedy zastosować zabiegi Laserobarii 2.0_S? 

leczenie chorych z powikłaniami cukrzycy:

  • stopa cukrzycowa,
  • mikroangiopatia cukrzycowa,
  • leczenie ran po amputacjach i zabiegach operacyjnych,
  • leczenie owrzodzeń podudzi,
  • leczenie owrzodzeń odleżynowych,
  • leczenie trudno gojących się ran kończyn,
  • leczenie ran przewlekłych na tle niewydolności naczyń żylnych i naczyniowej tętniczej,
  • leczenie ropnych infekcji skóry,
  • leczenie zmian oparzeniowych kończyn,
  • zmniejszanie obrzęków o etiologii limfatycznej,

choroby układu kostno-stawowego:

  • opóźniony zrost kostny,
  • stawy rzekome,
  • zespoły typu Sudeck,
  • stany pourazowe stawów i tkanek miękkich okołostawowych – tj. zwichnięcia,
  • skręcenia,
  • stłuczenia,
  • uszkodzenia wiązadeł,
  • urazy ścięgien,
  • osteoporoza,
  • stany zapalne stawów,
  • stany po operacjach z endoprotezoplastyką stawu włącznie,

choroby układu nerwowego:

  • neuralgie,
  • nerwobóle,
  • bóle fantomowe.

O dopuszczeniu do korzystania z terapii decyduje lekarz.